Eli E2 - Mierlo Hout E8 (0-4) 0-7

Het begon zo mooi die zaterdag.
Het veld lag er zalig bij, de zon scheen al lekker en iedereen had er zin in.
Het kon wel weer eens een heerlijke voetbaldag worden.

Timo was nog geblesseerd maar de rest van E2 was top fit! (Timo beterschap en hopelijk volgende week er weer bij)
Uitgeslapen was nog niet iedereen maar na de warming-up was alle slaap uit ieders ogen verdwenen.
We begonnen dan ook met een opstelling die vooraf duidelijk was verteld aan de spelers.
Vanaf het eerste fluitsignaal werd de bal goed rond gespeeld en wisten we elkaar telkens te vinden.
Optijd inschuiven van achteren om voorin druk te zetten met als doel om te scoren!

Toch roepen en kijken we nog steeds te weinig naar elkaar waardoor ook achterin wel eens moeilijke momenten voor de goal van Luca kwamen.
Maar doordat we toch ons mannetje staan, weten we in de eerste minuten Mierlo Hout van het scoren af te houden.
Ook voorin komen nu kansen maar helaas kan Tim en Sam ze niet omzetten in goals.
En dan gebeurd het toch weer aan onze kant. Een lastige corner weten we niet goed weg te werken en met wat kunst en vliegwerk scoren de bezoekers 0-1.
Nog niets aan de hand zie je de coaches denken want we krijgen een paar mooie kansen voorin van Brian, Sam en Tim.
Alleen zijn de schoten te zacht of keert de keeper ze knap.
Toch weet Mielo Hout te profiteren van hun snelheid langs de lijn en scoren dan helaas wel. Zonde!
Hun 0-2 was er een zoals Theo Janssen van Twente die vorige week maakte tegen PSV; een schitterende lop precies over Luca heen. 0-2.
Maartje, Ilona en Wesly doen achterin enorm hun best maar kunnen niet voorkomen dat het toch Mierlo Hout is die nog 2 maal voor de rust weten te scoren.

Na de rust is het spel nog steeds goed alleen weten we steeds net niet te scoren. Om gek van te worden!
Marti is dan inmiddels naar een begrafenis vertrokken waardoor ik werd gevraagd om samen met Eric de spelers te coachen.
Helaas had ik niet alle instructies van Marti meegekregen waardoor het vooral bij Maartje niet duidelijk was hoe en wanneer precies in te schuiven of achter te blijven.
We wilde extra druk zetten op het middenveld waardoor Wesly, Ilona, Luc maar ook Maartje soms mee naar voren mocht schuiven. Dat resulteerde bijna in een goal van Maartje maar het schot ging maar net naast. Wel moet je dan naar elkaar blijven kijken zodat je weet wie er naar voren gaat en wie er achter blijft. En juist die inzichten ontbraken er nog op het veld waardoor Mierlo hun scoren kon uitbouwen naar een eindstand van 0-7.

Helaas weer verloren, maar het spel was niet verkeerd alleen niet goed genoeg om Mierlo te verslaan.

Lieve ouders;
Na de wedstrijd hebben we in een kring nog nagepraat over de wedstrijd en over het geschreeuw van ouders die zich allen een coach vinden.
Hierdoor wisten onze spelers uiteindelijk niet meer wat ze nu goed of slecht deden. Ons Maartje was er erg verdrietig van geworden.
"Laat de coach ons nu vertellen wat we moeten doen en niet jullie daar langs de kant"! was een veel gehoorde opmerking van de spelers.
Lieve ouders, moedig uw kinderen lekker positief aan maar ga ze niet vertellen wat ze in het veld moeten doen.
De coaches en spelers doen echt hun best om elkaar te kunnen verstaan maar als er langs de kant ook nog eens aanwijzingen komen die haaks staan op hetgeen er wordt gevraagd van onze spelers weten ze dus echt niet meer wat ze nu goed of fout doen. 
Als inval coach was ik zelfs ontdaan, want het ging uiteindelijk niet eens over hun eigen spel maar wat er langs de kant allemaal werd gezegd!

Nou, genoeg geschreven, dinsdag weer trainen op het inschuiven en kijken naar elkaar en zaterdag er weer vol tegenaan!
We gaan winnen!!!!!!!!!!!!!!!

Groeten, Pierre de invalcoach.